Einfaldar setningar á frönsku: Nauðsynlegar frönsk...

Formleg kveðjukerfi í frönsku: Í frönsku er mikilvægt að skilja muninn á formlegum og óformlegum kveðjum, sem er öðruvísi en í íslensku. Þegar þú heilsar ókunnugum eða eldra fólki skaltu alltaf nota 'vous'-formið og segja 'bonjour' með augnsambandi. Það er talið dónalegt að sleppa kveðju þegar þú ferð inn í búð eða lyftu. Íslendingar eru venjulega óformlegir í samskiptum, en í Frakklandi þarftu að halda þér við 'vous' þar til viðmælandinn býður þér að nota 'tu'. Þessi formleiki nær líka til frasa eins og 's'il vous plaît' sem er í raun eins og að segja 'gerið svo vel að' í stað bara 'takk'. Skiljanlegt að meðhöndla hverja beiðni eins og hátíðlega fyrirspurn sýnir virðingu sem er hornsteinn franskrar samskiptamenningu.

Hvenær á að nota 'tu' og 'vous': Eitt stærsta vandamálið fyrir íslenskumælendur í frönsku er að ákveða hvenær á að nota 'tu' (þú) eða 'vous' (þér/yður). Í íslensku notum við nánast alltaf 'þú', jafnvel með ókunnugum. Franska krefst miklu meiri aðgreiningar. Notaðu alltaf 'vous' við fullorðna ókunnuga, veitingamenn, búðarfólk, og alla í viðskiptalegu samhengi. 'Tu' er fyrir börn, nákomna vini, fjölskyldu og jafnaldra í óformlegum aðstæðum. Ef einhver er á þínum aldri og í afslöppuðu umhverfi (svo sem á bar) getur þú spurt 'On se tutoie?' (Má ég segja þú við þig?). Þetta er mikilvægt fyrir einfaldar setningar: 'Où es-tu?' (óformlegt) á móti 'Où êtes-vous?' (formlegt). Að rugla þessu saman er ekki hættulegt en það merkir þig sem nýliða.

Nefhljóð sem eru ekki til í íslensku: Franska hefur fjögur nefhljóð sem ekki eru til í íslensku: an/en (eins og í 'dans'), in/ain (eins og í 'vin'), on (eins og í 'bon'), og un (eins og í 'un'). Þessi hljóð eru stór áskorun fyrir íslenskumælendur því við höfum ekki svipaða hljóðmyndun. Lykillinn er að láta loft fara gegnum nefið á meðan þú myndar sérhljóðann í munninum. Prófaðu að segja 'a' á meðan þú lokar hluta af loftflæði í nef. Íslendingar hafa tilhneigingu til að bera þetta fram eins og venjuleg sérhljóð fylgt af 'n'-hljóði, en það er rangt. 'n' er ekki sérstakt samhljóð; það er bara merki um að sérhljóðið er nefhljóð. Þetta kemur fyrir í mörgum algengum setningum eins og 'bonjour', 'comment', 'bien', og 'un'. Að ná tökum á nefhljóðum gerir framburð þinn strax marktækt franska-hljómandi.

Franska r-hljóðið samanborið við íslenskt r: Íslenska r-hljóðið er framborið fremst í munni með tunguspyrnunni, svipað og spænska. Franska r-hljóðið er allt öðruvísi: það er framborið aftur í hálsinum, næstum eins og þú sért að hrækja mjög varlega. Fyrir íslenskumælendur er þetta eitt erfiðasta hljóðið í frönsku. Prófaðu að segja íslenska 'h' eins og í 'horn' en gerðu það röddfrumað (láttu raddböndin tittra). Þetta er rétti staðurinn. Orð eins og 'merci', 'Paris', 'rouge', og 'très' nota öll þetta hljóð. Ekki reyna að rúlla það eins og íslenska r eða nota amerískt r; hvorugt er rétt. Góðu fréttirnar eru að franska r er í raun auðveldara þegar þú finnur réttan stað, því tungan slaknar bara í stað þess að krulla. Æfðu með einföldum orðum eins og 'bonjour' þar til þú finnur hálshljóðið.

Falskir vinir: orð sem líta íslensk út: Þrátt fyrir að íslenska og franska séu ekki náskyld tungumál, báðir hafa lánað orð úr latínu í gegnum tíðina, sem leiðir til villandi líkinda. Sumir franskir orðahlutar líkjast íslenskum en þýða eitthvað allt annað. Til dæmis lítur 'actuellement' út eins og það ætti að þýða 'eiginlega' en það þýðir í raun 'núna/eins og er'. 'Librairie' er bókabúð, ekki bókasafn (það er 'bibliothèque'). 'Sensible' þýðir viðkvæmur, ekki skynssamur. 'Rester' þýðir að vera áfram, ekki hvíla. Þessir falsku vinir valda ruglingi vegna þess að heilinn gerir sjálfkrafa ráð fyrir íslensku þýðingunni. Þegar þú sérð franskt orð sem lítur kunnuglegt út skaltu alltaf athuga það áður en þú notar það. Þessi orð koma oft fyrir í einföldum setningum svo að læra þau rétt er mikilvægt til að forðast misskilning í raunverulegum samtölum.